Metaethics: Crash Course Philosophy #32 CrashCourse English Dutch

Metaethics: Crash Course Philosophy #32YouTube↗ IA↗(long shot)
Education 1.4M views 24.2K likes 346 dislikes 25 Oct 2016 Show Contributors 7

CrashCourse 17.1M subscribers United States YouTube↗

Contributed subtitles

Portuguese Fabiano Wasem

Luisa Monteiro Cintra

Thyago Gutierres

Arabic Bachayer Salih

Fat Ma

Dutch BoedJ

Spanish (Latin America) Miriam Ruiz Toledo

Is it wrong to steal to feed your family?

Is het verkeerd om te stelen zodat je je familie te eten kan geven?

Is there such a thing as a good lie?

Bestaat er zoiets als een goede leugen?

Questions like these are the domain of ethics – the branch of philosophy that studies morality, or right and wrong behavior.

Vragen als deze behoren tot het domein van de ethiek - de tak van de filosofie die moraliteit bestudeert, of goed en fout gedrag.

But before we can parse questions like these, we need to go deeper – into metaethics, which studies the very foundations of morality itself.

Maar voor we vragen als deze kunnen ontleden, moeten we dieper gaan - richting de meta-ethiek, die de fundamenten van de moraliteit bestudeert.

Metaethics asks questions as basic as: what is morality?

De meta-ethiek stelt vragen zo fundamenteel als: wat is moraliteit?

What’s its nature?

Wat is haar natuur?

Like, is it an objective thing, out there in the world, waiting to be known?

Is het een objectief iets, bestaand in de wereld, wachtend om opgemerkt te worden?

Or is it more like a preference, an opinion, or just a bunch of cultural conventions?

Of is het eerder een voorkeur, een mening, of gewoon een verzameling culturele conventies?

There are lots of different metaethical views out there.

Er zijn heel wat verschillende meta-ethische visies.

And one way to understand them is to put them to a test to see how they’d help you solve some thorny ethical problems.

En een manier om hen te begrijpen is om na te gaan hoe ze je zouden helpen om uit enkele netelige ethische situaties te geraken.

Like a scenario where you have to steal food or lie for a good cause.

Zoals een scenario waarbij je eten moet stelen, of moet liegen voor een goed doel.

Or what about this: What if you set out to harm someone, but you ended up saving their life by accident?

Of wat hiermee: Wat als je iemand schade wil berokkenen, maar zodoende per ongeluk hun leven redt?

[Theme Music]

[Muziek]

Some people think that ethics is a kind of science, that it seeks to discover moral truths, whose existence is testable and provable.

Sommige mensen zien ethiek als een soort wetenschap, die naar morele waarheden zoekt wiens bestaan toetsbaar en bewijsbaar is.

But others believe the nature of morality is every bit as subjective as whether you prefer plain M&Ms, or peanut.

Maar anderen geloven dat de de aard van moraliteit net zo subjectief is als of je gewone M&M's of die met pinda verkiest.

There’s just no right answer.

Er is gewoon geen juist antwoord.

Unless you have a peanut allergy.

Tenzij je allergisch bent voor pinda's.

So, you and your friend might totally agree on whether something is immoral or not, but you might disagree fervently about why.

Je vriend en jij zijn het dus misschien volledig eens over of iets immoreel is of niet, maar het hevig oneens over waarom.

For an example of a slippery moral scenario, let’s just head straight over to the Thought Bubble for some Flash Philosophy.

Voor een voorbeeld van een hachelijke morele situatie begeven we ons naar de Thought Bubble voor wat Flash Filosofie.

A burglar plots to break into an old woman’s house on a Sunday morning, a time when he knows she’s always at church.

Een inbreker smeedt plannen om in te breken in het huis van een oud vrouwtje op een zondagochtend - een tijdstip wanneer ze altijd in de mis zit, weet hij.

So one Sunday, he creeps up to her back window, and smashes it with a hammer.

Een zekere zondag sluipt hij dus naar haar achterraam toe, en breekt het met een hamer.

But, after he looks inside, he sees that the old woman isn’t at church.

Nadat hij naar binnen kijkt, ziet hij echter dat het oud vrouwtje niet in de mis zit.

She’s in there, laying face-down on the floor.

Ze ligt binnen op de grond met haar gezicht naar beneden.

The sight of her body scares the burglar, and he runs away.

Het zien van haar lichaam doet de inbreker schrikken, en hij loopt weg.

He was down for a little bit of burglary, but getting nabbed for murder was NOT part of his plan.

Hij was gekomen voor een inbraak, en opgepakt worden voor moord was geen onderdeel van zijn plan.

But what the burglar didn’t know was that the old woman wasn’t dead.

Wat de inbreker niet wist was dat het oud vrouwtje niet dood was.

She was unconscious, having passed out because of a carbon monoxide leak that would have killed her.

Ze was bewusteloos, flauwgevallen door een CO-lek dat haar gedood zou hebben.

When the burglar broke the window, he let out some of the toxic gas, and let in fresh air, which allowed her to regain consciousness.

Toen de inbreker het raam aan diggelen sloeg, liet hij het giftig gas vrij, en frisse lucht binnen, waardoor ze terug bij bewustzijn kwam.

So, the burglar broke into the house with the intention of stealing from the woman, but, inadvertently, he saved her life.

De inbreker had dus de intentie om te stelen van de vrouw, maar redde per ongeluk haar leven.

Did the burglar do a good thing?

Verrichtte de inbreker een goede daad?

Does he deserve praise, even though he didn’t intend to help the woman?

Verdient hij lof, ook al had hij niet de intentie om de vrouw te helpen?

Likewise, does he still deserve blame, even though he didn’t actually get around to stealing anything, and ended up saving the woman’s life?

En verdient hij nog steeds straf, ook al kwam hij niet aan stelen toe, en redde hij uiteindelijk zelfs het leven van het vrouwtje?

Thanks Thought Bubble!

Bedankt Thought Bubble!

Your answers to these questions will help you suss out where your moral sensibilities lie.

Je antwoorden op deze vragen zullen je helpen uitpuzzelen waar je morele gevoeligheden liggen.

And why you answer the way you do will say a lot about what metaethical view you subscribe to.

En de reden waarom je een bepaald antwoord geeft, zegt veel over welke meta-ethische denkwijze je erop nahoudt.

One of the most widely held metaethical views is known as Moral Realism, the belief that there are moral facts, in the same way that there are scientific facts.

Een van de meest wijdverspreide meta-ethische visies staat bekend als Moreel Realisme, het geloof dat er morele feiten zijn, net zoals er wetenschappelijke feiten zijn.

In this view, any moral proposition can only be true, or false.

Volgens deze zienswijze, kan een morele propositie enkel waar of fout zijn.

And for a lot of us, our gut intuition tells us that there are moral facts.

Voor velen onder ons, zegt ons buikgevoel ons dat er morele feiten zijn.

Some things are just wrong, and others are indisputably right.

Sommige dingen zijn gewoon verkeerd, en andere zijn ontegensprekelijk juist.

Like, a lot of people think that gratuitous violence is always wrong, and nurturing children is always right – no matter what.

Vele mensen denken dat zinloos geweld altijd fout is, en zorg voor kinderen altijd juist - ongeacht de situatie.

But, you don’t have to dig very deep into moral realism before you run into trouble.

Je moet echter niet diep graven in het moreel realisme alvorens je op problemen stuit.

Like for one thing, if there are moral facts, where do they come from?

Bijvoorbeeld, als er morele feiten zijn, waar komen die dan vandaan?

How do we know what they are?

Hoe weten we wat ze zijn?

Are they testable, like scientific facts are?

Zijn ze toetsbaar, zoals wetenschappelijke feiten?

Are they falsifiable?

Zijn ze falsifieerbaar?

And, if morality is based on facts, then why is there so much disagreement about what’s moral and what’s not, as opposed to science, where there’s often more consensus?

En, als moraliteit gebaseerd is op feiten, waarom is er dan zo veel onenigheid over wat moreel is en wat niet, in tegenstelling tot wetenschap, waar er vaak meer consensus bestaat?

This is what’s known as the grounding problem.

Dit is wat gekend staat als het grondslagprobleem.

The grounding problem of ethics is the search for a foundation for our moral beliefs, something solid that would make them true in a way that is clear, objective, and unmoving.

Het grondslagprobleem van de ethiek is de zoektocht naar een basis voor onze morele overtuigingen, iets solide dat hen waar zou maken op een duidelijke, objectieve, onveranderlijke manier.

If you can’t find a way to ground morality, you might be pushed toward another metaethical view: Moral Antirealism.

Als je geen manier kan vinden om de moraliteit te gronden, word je misschien in de armen van een andere metha-ethische zienswijze gedreven: het Morele Antirealisme.

This is the belief that moral propositions don’t refer to objective features of the world at all – that there are no moral facts.

Dit is de overtuiging dat morele proposities helemaal niet naar de objectieve kenmerken van de wereld verwijzen - dat er geen morele feiten zijn.

So a moral anti-realist would argue that there’s nothing about gratuitous violence that’s inherently wrong.

Een morele antirealist zou dus argumenteren dat er niets inherent verkeerd is met zinloos geweld.

Likewise, they’d say, if you look at the rest of the animal kingdom, sometimes nurturing your kids doesn’t seem like it’s that important.

En als je naar de rest van het dierenrijk kijkt, opperen ze, lijkt zorgen voor je kinderen ook niet zo belangrijk.

So, maybe morality isn’t the same for everyone.

Misschien is moraliteit dus niet hetzelfde voor iedereen.

But still, most people you know – including yourself – are committed to some form of moral realism.

Toch zijn de meeste mensen die je kent - jezelf incluis waarschijnlijk - aanhangers van een bepaalde vorm van moreel realisme.

And there are MANY forms.

En er zijn VELE vormen.

So let’s familiarize ourselves with some of its most popular flavors.

Laten we ons daarom vertrouwd maken met enkele van haar meest populaire versies.

Some moral realists are Moral Absolutists.

Sommige morele realisten zijn Morele Absolutisten.

Not only do they believe in moral facts, they believe there are some moral facts that don’t change.

Ze geloven niet alleen in morele feiten, maar ook dat bepaalde morele feiten niet veranderen.

So, for them, if something is wrong, it’s wrong regardless of culture or circumstance.

Als iets fout is, is het dat volgens hen dus ongeacht de cultuur of situatie.

Moral facts apply as universally and as constantly as gravity or the speed of light.

Morele feiten zijn zo universeel als de zwaartekracht of de lichtsnelheid.

If moral absolutism sounds too rigid, maybe Moral Relativism would appeal to you.

Als moreel absolutisme te rigide klinkt voor jou, spreekt Moreel Relativisme je misschien wel aan.

This view says that more than one moral position on a given topic can be correct.

Deze opvatting stelt dat meer dan één moreel standpunt over een gegeven onderwerp juist kan zijn.

And one of the most common forms of moral relativism is cultural relativism.

Een van de meest voorkomende vormen van moreel relativisme is cultureel relativisme.

But there are actually two different things a person might mean when they talk about cultural relativism.

Er zijn echter twee verschillende dingen die een persoon zou kunnen bedoelen wanneer hij het over cultuur relativisme heeft.

The more general kind is Descriptive Cultural Relativism.

De meer algemene soort is Beschrijvend Cultureel Relativisme.

This is simply the belief that people’s moral beliefs differ from culture to culture.

Dit is simpelweg het geloof dat de morele overtuigingen van mensen verschillen van cultuur tot cultuur.

No one really disputes that – it seems obviously true.

Niemand betwist dit echt - het lijkt vanzelfsprekend waar.

Like, some cultures believe that capital punishment is morally right, and other cultures believe it’s morally wrong – that killing another human is inherently unethical.

Sommige culturen denken dat de doodstraf moreel juist is, andere dat het moreel fout is - dat een andere mens doden inherent onethisch is.

But there’s also Normative Cultural Relativism, which says that it’s not our beliefs, but moral facts themselves that differ from culture to culture.

Er is echter ook Normatief Cultureel Relativisme, dat zegt dat het niet onze overtuigingen, maar de morele feiten zelf zijn die verschillen van cultuur tot cultuur.

So in this view, capital punishment is morally correct in some cultures and is morally wrong in others.

Volgens deze opvatting is de doodstraf moreel correct in sommige culturen en moreel fout in andere.

Here, it’s the moral fact of the matter that differs, based on culture.

Het is hier het morele feit dat verschilt, gebaseerd op de cultuur.

Now, normative cultural relativism might sound pretty good to you; it does at first to a lot of people.

Je vindt normatief cultureel relativisme misschien best goed klinken; dat vinden veel mensen aanvankelijk.

Because it seems like it’s all about inclusiveness and tolerance.

Het lijkt allemaal om inclusiviteit en tolerantie te gaan.

Who am I to tell other cultures how they should live, right?

Wie ben ik om andere culturen te vertellen hoe ze moeten leven, nietwaar?

But this view actually has some pretty big flaws.

Deze zienswijze heeft echter enkele grote mankementen.

If every culture is the sole arbiter of what’s right for it, that means no culture can actually be wrong.

Als elke cultuur de enige scheidsrechter is over wat goed voor haar is, betekent dit dat geen enkele cultuur verkeerd kan zijn.

It means Nazi culture actually was right, for the people living in that culture.

Het betekent dat de nazi-cultuur in feite juist was voor de mensen die erin leefden.

A dissenting German voice in, say, 1940, would have just been wrong, if it had claimed that Jewish people deserved to be treated the same as other Germans.

Een dissidente Duitse stem in 1940 zou gewoon verkeerd geweest zijn, als hij had beweerd dat Joodse mensen verdienden behandeld te worden op dezelfde manier als andere Duitsers.

And what makes things even weirder is that, if normative cultural relativism is true, then the concept of moral progress doesn’t make sense, either.

En wat de zaken nog vreemder maakt, is dat, als normatief cultureel relativisme correct is, het concept van morele vooruitgang ook niet zinvol is.

If what everyone is doing right now is right, relative to their own culture, then there’s never any reason to change anything.

Als wat iedereen nu doet juist is, relatief aan hun eigen cultuur, dan is er nooit reden tot verandering.

Problems like these make some people take a second look at the antirealist stance, which, remember, is the view that there just aren’t any moral facts.

Problemen als deze doen sommige mensen opnieuw in de richting van de antirealistische houding kijken, wat, herinner je, de opvatting is dat er geen morele feiten zijn.

Just one flavor of moral antirealism is Moral Subjectivism.

Een versie van het moreel antirealisme is het Moreel Subjectivisme.

This view says that moral statements can be true and false – right or wrong – but they refer only to people’s attitudes, rather than their actions.

Deze opvatting stelt dat morele uitspraken waar of onwaar kunnen zijn - juist of fout - maar dat ze enkel verwijzen naar de attitudes van mensen, in plaats van hun handelingen.

By this thinking, capital punishment is neither right nor wrong, but people definitely have preferences about it.

Volgens dit denken is de doodstraf noch juist noch fout, maar hebben mensen er zeker voorkeuren over.

And those preferences key into personal attitudes, but not into actual, objective moral facts about the world.

En deze voorkeuren zijn gebaseerd op persoonlijke attitudes, maar niet op objectieve, morele feiten over de wereld.

Like, some people favor capital punishment, and think it’s just.

Sommige mensen zijn voorstander van de doodstraf, en vinden het rechtvaardig.

Others oppose it and think it’s unjust.

Anderen zijn ertegen en vinden het onrechtvaardig.

But it doesn’t go any deeper than that.

Maar dieper dan dat gaat het niet.

There are no moral facts, only moral attitudes.

Er zijn geen morele feiten, enkel morele attitudes.

There are other varieties of both moral realism and antirealism, but this should give you an idea of the general, metaethical lay of the land.

Er zijn andere versies van zowel moreel realisme als antirealisme, maar dit zou je een idee moeten geven van het algemene meta-ethische landschap.

And by now, it probably seems like I’ve given you a lot more problems than solutions.

En het lijkt ondertussen waarschijnlijk dat ik je heel wat meer problemen heb bezorgd dan oplossingen.

So let’s talk about the moral frameworks you’ll use to navigate your way through all of these moral mazes.

Laten we het dus hebben over de morele kaders die je zal gebruiken om je weg uit deze morele doolhoven te vinden.

These frameworks are known as ethical theories.

Deze kaders staan bekend als ethische theorieën.

They’re moral foundations that help you come up with consistent answers about right and wrong conduct.

Het zijn morele fundamenten die je helpen om consistente antwoorden over juist en fout gedrag te vinden.

All ethical theories have some kind of starting assumptions, which shouldn’t be surprising, because really all of our beliefs rest on some basic, assumed beliefs.

Alle ethische theorieën hebben bepaalde beginveronderstellingen, wat niet verrassend zou mogen zijn, aangezien al onze overtuigen eigenlijk gebaseerd zijn op enkele veronderstelde basisovertuigingen.

For instance, natural law theory, which we’ll study soon, relies on the starting assumption that God created the universe according to a well-ordered plan.

De theorie van het natuurrecht bijvoorbeeld, waar we ons binnenkort over buigen, baseert zich op de beginveronderstelling dat God het universum creëerde volgens een goed doordacht plan.

While another ethical theory, known as utilitarianism, relies on the starting assumption that all beings share a common desire to seek pleasure and avoid pain.

Een andere ethische theorie, het utilitarisme, berust op de veronderstelling dat alle wezens een gemeenschappelijk verlangen bezitten om plezier na te streven en pijn te vermijden.

The starting assumptions of a theory can lead us to other beliefs, but if you reject those initial assumptions, the rest of the theory just doesn’t follow.

De beginveronderstellingen van een theorie kunnen ons dus leiden tot andere overtuigingen, maar als je deze initiële veronderstellingen verwerpt, heeft de rest van de theorie ook niets om op te steunen.

Now, in addition to starting assumptions, ethical theories also consist of Moral Principles, which are the building blocks that make up the theories.

Bovenop deze beginveronderstellingen bestaan ethische theorieën ook uit Morele Principes/Beginselen, de bouwstenen van de theorieën.

And these principles can be shared between more than one theory.

En deze beginselen kunnen gedeeld worden door meerdere theorieën.

For instance, many ethical theories agree on the principle that it’s wrong to cause unjustified suffering.

Vele ethische theorieën zijn het bijvoorbeeld eens over het principe dat het verkeerd is om ongerechtvaardigd lijden te berokkenen.

Some ethical theories hold the principle that any unjustified killing is wrong – and that includes animals – while other theories hold the principle that it’s only wrong to unjustifiably kill humans.

Sommige ethische theorieën hebben als principe dat eender welk ongerechtvaardigd doden verkeerd is - ook van dieren - terwijl andere theorieën het principe hanteren dat het enkel verkeerd in om ongerechtvaardigd mensen te doden.

But the thing about ethical theories is that most people don’t identify with just one.

De meeste mensen identificeren zich niet met één bepaalde ethische theorie.

Instead, most people identify with principles from several theories that help them form their own moral views.

In de plaats daarvan identificeren de meeste mensen zich met principes van verschillende theorieën die hen helpen om hun eigen morele zienswijze te construeren.

We’re going to be spending several weeks learning about these ethical theories, and you’ll probably find elements of some that you already believe, and others that you definitely disagree with.

We gaan verscheidene weken spenderen aan het leren over deze ethische theorieën, en je zal waarschijnlijk elementen vinden van sommige waar je al in gelooft, en andere waar je het volledig oneens mee bent.

But all of this accepting and rejecting will help you develop a new way to talk about – and think about – what are, for now, your gut moral intuitions.

Maar al dit accepteren en verwerpen zal je helpen om een nieuwe manier te ontwikkelen om te praten - en na te denken - over wat, voor jou, je morele intuïties zijn.

Today we talked about metaethics.

Vandaag hadden we het over meta-ethiek.

We discussed three forms of moral realism and we learned the difference between descriptive and normative cultural relativism.

We bespraken drie vormen van moreel realisme en we leerden het verschil tussen beschrijvend en normatief cultureel relativisme.

We also learned about moral subjectivism, which is a form of moral antirealism.

We leerden over moreel subjectivisme, wat een vorm van moreel anti-realisme is.

And we introduced the concept of an ethical theory.

En we introduceerden het concept van een ethische theorie.

Next time we’re going to learn about the ethical theory known as the Divine Command Theory.

Volgende keer zullen we leren over de ethische theorie gekend als de Goddelijke Beveltheorie.

Crash Course Philosophy is produced in association with PBS Digital Studios.

Crash Course Filosofie wordt geproduceerd in samenwerking met PBS Digital Studios.

You can head over to their channel and check out a playlist of the latest episodes from shows like:

Je kan een kijkje nemen op hun kanaal voor een afspeellijst van de laatste afleveringen van shows als

Physics Girl, Shanks FX, and PBS Space Time.

Physics Girl, Shanks FX en PBS Space Time.

This episode of Crash Course Philosophy was filmed in the Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio

Deze aflevering van Crash Course Filosofie werd gefilmd in de Doctor Cheryl C. Kinney Crash Course Studio

with the help of all of these awesome people and our equally fantastic graphics team is Thought Cafe.

met de hulp van al deze geweldige mensen en ons evenzeer fantastisch grafisch team is Thought Cafe.